بایسیکل ران

داشتیم آماده خواب میشدیم، دارالامان همچنانکه از نامش پیداست خانه امن وامان اما امشب اینجا تنش لرزید، یا به عبارت دیگر تنش را لرزاندنداین برادران ناراضی، آری صدای مهیب انفجارخواب راازسرمان درربود،ماندیم چه شد لحظاتی شاید به اندازه برهم گذاشتن پلک هامان نگذشته بود که باز هم صدای مرمی های پیاپی دلهره هامان را افزایش داد، بیخ گوشمان در دارالامان نا امنی آمده بود واین صدا ها ارمغان آور بیخوابی ها و ترس های فراموش شده از جنگ و نامنی برای مردم این دیار بود.